Farzandam
Mike Zohari
فَرزَندَم...
خونِه هَنوز عَطرِ تو رو دارِه
اَمّا دیگِه
صِدایِ پایِ تو...
نِمیاد...
عَکسِ تو مونْدِه روبهرویِ مَن
خَنْدَت هَنوز تویِ این خونهس
دَست میکِشَم رویِ قابِ سَردِت
اِنگار کِه دَستات تویِ دَستامِه
هَر شَب بَرایت دَر رُ وا میذارَم
شایَد یِه شَب بَرگَردی اَز رُؤیا
شایَد صِدام کُنی مِثلِ گُذَشتِه
مَن زِندِه شَم، تَنها با اون صِدا
میگَن زَمون این داغ رُ کَم میکنِه
میگَن کِه آدَم عادَتِش میشِه
اَمّا مَگِه میشِه بِه بیتو بودَن
وَقتی نَفَس بیتو عَذاب میشِه؟
فَرزَندَم...
ای پارِهیِ تَن، ای هَمِه جونَم
بَعد اَز تو دیگِه خونِه، خونِه نیست
خَندِه دیگِه مِهمونِ چِشمام نیست
فَرزَندَم...
داغِ تو اَز جونَم جُدا نیست
دُنیا تو رو اَز مَن گِرِفت، اَمّا
اِسمِ تو رو اَز مَن نِمیگیرِه...
هَر گوشِهیِ این خونِه یِه خاطِرهس
هَر خاطِره یِه دَردِ بیدَرمون
ساعَت اَز اون لَحظِه جِلو نَرَفتِه
دُنیا بَرام مونْدِه تویِ زِمِستون
میپوشونَم داغِ دِلَم رُ اَز مَردُم
میگَم کِه خوبَم، خُدا میدونِه
پُشتِ هَمین لَبخَندِ آرومِ مَن
یِه قَلبِ داغدیده، سَرگَردونِه
فَرزَندَم...
ای پارِهیِ تَن، ای هَمِه جونَم
بَعد اَز تو دیگِه خونِه، خونِه نیست
خَندِه دیگِه مِهمونِ چِشمام نیست
فَرزَندَم...
داغِ تو اَز جونَم جُدا نیست
دُنیا تو رو اَز مَن گِرِفت، اَمّا
اِسمِ تو رو اَز مَن نِمیگیرِه...
این صِدا، صِدایِ یِه خونِۀ سَردِه
صِدایِ مادَری کِه هَر شَب گِریه کَردِه
صِدایِ پِدَری کِه پُشتِ یِه قاب پیر شُد
فَرزَندِش تو راهِ ایران، جاویدْنام شُد
دِیماهِ کزایی، شَبِ آتیش و فَریاد
اَز اون هَمِه رُؤیا، مونْد یِه عَکس و یِه یاد
میگَن زَمون میگُذَرِه، این دَرد کَم میشِه
اَمّا کُدوم خونِه با این داغ آروم میشِه؟
جاویدْنام...
فَرزَندَمــــ!
فَرزَندَمــــ!
این شونِهها بَرایِ تابوتِ تو نَبود
این دَستها بَرایِ خاکِ تو نَبود
ای کاش مَن پیش اَز تو رَفتِه بودَم
این داغ، حَقِ قَلبِ مَن نَبود...
فَرزَندَمــــ!
فَریاد میزَنَم، شایَد بِشْنَوی
یِه بارِ دیگِه تویِ خوابَم بِخَندی
یِه بارِ دیگِه مَن رو صِدا کُنی
یِه بارِ دیگِه...
یِه بارِ دیگِه...
فَرزَندَم...
ای پارِهیِ تَن، ای هَمِه جونَم
بَعد اَز تو دیگِه خونِه، خونِه نیست
خَندِه دیگِه مِهمونِ چِشمام نیست
فَرزَندَم...
داغِ تو اَز جونَم جُدا نیست
دُنیا تو رو اَز مَن گِرِفت، اَمّا
اِسمِ تو رو اَز مَن نِمیگیرِه...
نِمیگیرِه...
نِمیگیرِه...
فَرزَندَم...
مَن دَر رو باز میذارَم...
نَه چون نِمیدونَم کِه بَرنِمیگَردی...
چون دِلَم هَنوز
صِدایِ پایِ تو رو...
باوَر دارِه...